verbindt wie mee wil blijven bewegen


Voor Den Haag is huizenbouw een bijzondere periode – drie twaalfdeklassers vertellen

‘Uit de punten op het grote vel ontstond uiteindelijk niet alleen mijn droomhuis, maar ook de belichaming van de persoon die ik na al die jaren vrijeschool geworden ben’

Aan het einde van het vorige schooljaar hebben wij, toenmalige leerlingen van de twaalfde klas, de wonderlijke huizenbouwperiode gehad. Een aantal lange dagen keihard werken met een geweldig resultaat als gevolg. Het uiteindelijke ontwerp werd opgebouwd uit drie aspecten: vorm, functie en plaats. Ieder huis had een ander uitgangspunt. Door het maken van een kleimodel en een maquette werden onze gedachten visueel gemaakt en de belichaming van ons wezen duidelijk.

‘Mijn huis is ontstaan vanuit de vorm. Ik wilde graag een huis dat niet vierkant, maar ook niet rond zou zijn. Zo kwam ik uit bij de zeshoeken waaruit ik mijn hele huis heb opgebouwd. Het uitgangspunt was dat mijn huis steeds verder op zou gaan in de natuur. Zo is er een kas die buiten naar binnen haalt. Ook zijn de koepels van koper, waardoor deze zullen veranderen van een glanzend honingkleurig skelet naar een groene omhulling, net als het hout waaruit de onderkant is opgebouwd. Het huis zal op deze manier opgaan tussen het helmgras en de struiken van de duinen. Ik vond het een bijzonder proces om uit niets, met behulp van slechts een aantal punten en lijnen, een huis te scheppen.’

Nienke Doesburg

‘De leukste periode ooit! Het begon voor mij met het vinden van de droomplek, in mijn geval tweehonderd vierkante meter open grond in Manhattan. Dit was niet alleen een zoektocht op de kaart maar ook een zoektocht in mijzelf. ‘Wat vind je belangrijk in je leven?’, was een van de belangrijke vragen die ik aan mezelf probeerde te stellen. Voor de buitenkant van mijn huis probeerde ik bij mezelf te raden te gaan hoe ik mij tegenover de wereld zou willen opstellen en hoe ik bekeken zou willen worden. Na alle antwoorden in vormen te hebben vertaald, mocht ik mijn huis uitwerken op papier. Uit de punten op het grote vel ontstond uiteindelijk niet alleen mijn droomhuis, maar ook de belichaming van de persoon die ik na al die jaren vrijeschool geworden ben.’

Daniël van Bemmelen

‘Al snel wist ik wat voor buitenzinnig huis ik wilde. Een glazen huis in de vorm van een kristal, hangend aan een rots en o ja, een waterval die zich er overheen stort. Bij deze bijzondere vorm moest een bijzondere inhoud komen. Ik besloot verder te denken dan het luxe vakantiehuisje. Mijn huis werd een spiritueel centrum/sekte ter aanbidding van het water en mij als godheid. Het versimpelen van de kristalvorm was het moeilijkst, al die schuine vlakken moesten natuurlijk leefbare ruimtes creëren. Nadat ik de plattegronden netjes had uitgewerkt moest ik aan mijn perspectief beginnen. Ondanks de ingewikkelde vorm was dit het eenvoudigste gedeelte, een kwestie van het overzicht houden en punten verbinden. Met kleur kon ik mijn dramatische huis aan de rots tot leven wekken.’

Janneke de Lange

Geschreven door Nienke Doesburg, Daniël van Bemmelen, Janneke de Lange