verbindt wie mee wil blijven bewegen


Geplaatst op maandag 11 december 2017

Boekbespreking Handreikingen voor levensvragen

Onlangs is dit bijzondere boek verschenen. Bijzonder, omdat het deze keer niet door één, auteur is geschreven, maar door 23 verschillende schrijvers. Bijzonder ook, omdat de veelzijdigheid van de onderwerpen een prachtig en nagenoeg compleet beeld geeft van het onderwerp ‘Nabij zijn’.

In de inleiding, waarin Nard Besseling in gesprek is met Renee Zeylmans staat het zo: “Zo rond hun vijftigste breekt voor veel mensen een tijd van bezinning en reflectie aan. De kinderen zijn het huis uit, onze ouders sterven of hebben meer verzorging nodig en we vragen ons af of we in ons werk dat gevonden hebben wat we er ooit zochten. Moeten we niet nog een laatste grote verandering in ons leven aanbrengen? En welke kant gaat die dan op? Het is een tijd van kenteringen en een ding is daarbij duidelijk: er komt beslist geen einde aan onze mogelijkheden tot ontwikkeling. We zijn ook na ons vijftigste nog lang niet uitgerangeerd.”

Aan de hand van de 28 artikelen over muziek, karma en reïncarnatie, nieuwe vormen van thuiszorg, euthanasie, sterven, omgaan met een ernstige ziekte, slaapproblemen, meditatie, mindfulness, orgaandonatie, buurtzorg, opruimen, kunstzinnige therapie, ouder worden, uitwendige therapie, dementie en zingeving benadert het boek het schier onbereikbare, namelijk het inzicht en het gevoel dat wat er ook gebeurt, het leven je altijd mogelijkheden geeft. Deze rode draad in het boek wordt glashelder nadat je het gelezen hebt.

Renee Zeylmans zegt het zo: “Nabij zijn is een veelzijdig iets. Het kan een innerlijke houding weerspiegelen die je ten opzichte van iemand hebt: je kunt de ander dan nabij zijn, niet alleen fysiek met een arm om iemand heen, maar juist ook in diepere zin, dat je werkelijk op zielsniveau, en misschien wel geestelijk, heel dicht bij de ander bent.

Maar ‘nabij zijn’ kan ook betrekking hebben op de verhouding die je met jezelf hebt. Dat je dicht bij jezelf komt, dat je jezelf nabij bent. Dat kun je ondersteunen door bijvoorbeeld meditatie of zoiets als opruimen, dat veel meer is dan je van spullen ontdoen. Wat hoort nog echt bij mij en wat niet meer? Wat hebben deze spullen voor mij betekend? ‘Nabij zijn’ hangt dus ook samen met goed afscheid kunnen nemen. En dat is iets wat in het leven voortdurend van ons wordt gevraagd.

En niet in de laatste plaats heeft ‘nabij zijn’ natuurlijk te maken met het nabij zijn van de geestelijke wereld, de wereld ook van de gestorvenen. Ik heb daar in mijn eerdere boeken al veel over gezegd en het vormt ook in dit boek het decor dat ik graag alle thema’s wil meegeven. Dat heb ik gedaan door tussen de artikelen door een korte verbindende tekst te schrijven, die samenhangt met het voorafgaande thema. Soms ook vond ik een toepasselijk gedicht of een citaat. Op die manier laat ik vanuit mijn optiek ook steeds een lichtje schijnen op een onderwerp. En ik hoop dat dit voor de lezer een aansporing is om vanuit haar of zijn perspectief hetzelfde te doen.”

Een ideaal ‘bezinningsboek’ voor de winter.

Renée Zeylmans en vele anderen, Nabij zijn. Handreikingen voor levensvragen. Uitgeverij Cichorei, www.uitgeverijcichorei.nl. Paperback, 235 blz. prijs € 19,50 ISBN: 978 94 91748 60 8.

Je ziet minder als je niet meer …

Je ziet minder als je niet meer …
met een vliegtuig naar verre landen kunt reizen.
Je ziet enkel de zilveren stip in de staalblauwe lucht,
soms tevoorschijn schietend vanachter bloemige wolken
of inde donkere nacht
bewegend tussen de twinkelende sterren.
Je ziet minder als je niet meer …
door hoge bergen kunt wandelen.
De enige berg die je ziet is die van de mol,
die hem moeizaam opstoot uit de donkere aarde.
Een enkele keer zie je z’n roze snuitje,
dat zich gauw terugtrekt naar de veiligheid van de duisternis.
Je ziet minder als je niet meer …
door bossen met eeuwenoude bomen
die het zonlicht filteren, kunt lopen.
Je ziet enkel de boom in de tuin
die na de winter z’n knoppen
weer laat zwellen en zo tot leven komt.
Je ziet minder als je niet meer …
naar bijeenkomsten kunt gaan,
waar je veel mensen ontmoet
en interessante gesprekken kunt voeren.
Je ziet die ene mens aan de keukentafel,
de vreugde in zijn ogen en de hand die de koffiebeker vasthoudt.
Je ziet minder als je niet meer zo mobiel bent.
Maar doordat je minder ziet, zie je meer.
Want je moet het blauw van de lucht en
het zwart van de nacht wel zien.
De moeite die de mol doet, om de berg te maken
en de kracht van de hand die de beker vasthoudt.
Ja, door minder te zien, zie je meer.

[Gedicht van Jes Tietema, voorgelezen op haar begrafenis in maart 2003, overgenomen uit het boek Nabij zijn.]

Geschreven door Rob Tuk

Gepubliceerd in Vrije Opvoedkunst, herfst-editie 2017 (Michaël)


Schrijf je in voor onze nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van actualiteiten uit de regio.

Selecteer plaatsen

Meer achtergronden

Alle achtergronden 

Meer activiteiten

Volledige agenda