verbindt wie mee wil blijven bewegen


Duurzaam koken in februari, kan dat?

Duurzaam koken in februari, kan dat? Het kan wel, maar is het ook lekker? Of beter gezegd: weten wij nog hoe duurzaam smaakt? Daar probeerden de leerlingen achter te komen tijdens de duurzaamheidsdagen op onze school, die in het teken van duurzaam voedsel stonden. Klas 12 kreeg de opdracht om budgetneutraal, regionaal en zo duurzaam mogelijk te koken voor familie en vrienden.
Waar begin je dan? Bij tomatensoep, dachten ze… Maar ja, die groeien niet op onze velden op dit moment. Wat groeit er eigenlijk wel in Nederland aan het einde van de winter? Voornamelijk knol-en peengewassen, zoals: bieten, knolselderij, winterpeen, pastinaak, etc. En dan nog een heleboel groenten waarvan niemand ooit gehoord had.

Uiteindelijk bestond het menu uit een amuse van bietensalade met Hollandse geitenkaas, pompoensoep, zelfgemaakte pasta met pastinaak en winterpeen en een appelcrumble met hangop. Appelen? Ja, biologische appelen uit Nederland nog wel! Hoe is dat mogelijk? Nou, die worden gekoeld vanaf de herfst, Duurzaam? Nee. Het pepertje in de pompoen, duurzaam? Nee. De suiker in de crumble, duurzaam? Wel biologisch en fairtrade, maar hoe duurzaam is suiker? Het eitje in het pastadeeg, duurzaam? Legt een kip eieren in de winter? Niemand die zich dat nog afvraagt tegenwoordig. Yoghurt in de winter, duurzaam? Niemand die nog weet dat koeien niet het hele jaar door melk horen te geven.

Vroeger werden de appelen elke dag gekeerd in de kelder, de hele winter lang, dan werden ze een beetje rimpelig. Of ze werden in partjes geregen en aan touwtjes opgehangen op de hooizolder. De boeren spraken af wanneer hun koeien ‘ droog’ stonden. Eieren waren er niet in de winter. Kuipplanten met sinaasappelen en pepertjes werden binnen gezet in de wintertuin bij de rijken. Suiker? De geschiedenis leert ons hoe die onze keukens terecht kwam. Net als andere specerijen. En voor grasboter is het nog te vroeg in februari.

Toch was de twaalfde klas erg tevreden. Na een dag hard werken zagen zij ‘ s avonds aan lange tafels hun familie en vrienden smakelijk eten en gezellig praten, net als in een Italiaanse film.do3

De smaak van echt duurzaam eten zijn wij met z’n allen vergeten in Nederland. Maar met een beetje inspanning, kunnen we wel bewuster omgaan met ons eten. En dan kan het ook nog echt lekker worden!

 

Geschreven door Hanneke van den Bosch 

Seizoener, hartkatern Den Haag, Voorjaar 2015