Kindbespreking op de vrijeschool
Een aantal weken geleden werd ik gebeld door Marcel. Of hij een kopje koffie mocht komen drinken! In eerste instantie schrok ik, dacht dat er iets niet goed ging. Zo was mijn ervaring op de (reguliere) basisschool. Maar het tegendeel was waar! Een hele opluchting!
Een aantal dagen later was het dan zover. Marcel kwam bij ons thuis en stelde de vraag of hij Cas als voorbeeld mocht gebruiken voor de eerste kindbesprekingen van de Vrije School. Voorafgaand aan de kindbesprekingen werd Cas onderzocht door dr. Anne Balliel, een zeer kundige en lieve antroposofisch arts in Maastricht. Zij zou ook bij de kindbesprekingen aanwezig zijn. Voor de docenten van de Vrijeschool was dit ook hun eerste kindbespreking. Er werd hen van te voren gevraagd om goed naar Cas te kijken.
Toen wij voor de eerste bespreking van Cas binnenkwamen werden we aan elke docent voorgesteld. De sfeer hebben wij als zeer warm en prettig ervaren. Het was voor ons als ouders erg spannend maar volgens mij ook voor de docenten. Marcel begon met een mooie en treffende spreuk.
Toen werden er vragen gesteld aan de leerkrachten over het uiterlijk van Cas. Sommige docenten gaven goede antwoorden, sommige docenten wisten het niet. Een voorbeeld van een vraag was of Cas een beugel droeg. Dat wist niet iedereen. Heeft Cas een bril, hoe is zijn tred, zijn lichaamsbouw, hoe draagt hij zijn haar. Wij keken er erg van op dat verschillende docenten niet goed naar de leerlingen kijken. Maar dit moeten zij zich wel eigen gaan maken. En dat gaat vast en zeker lukken.
De volgende vragen gingen over het karakter van Cas. De docenten moesten daar op antwoorden zonder een oordeel te geven. En dat is erg moeilijk. Over het algemeen wordt er snel geoordeeld. Maar toch kwamen hier voor ons erg verrassende antwoorden uit. Veel was herkenbaar maar er waren ook antwoorden bij dat ik me afvroeg of het over “onze” Cas ging. Op de (reguliere) basisschool kreeg Cas vaak een “oordeel.” Hij was snel klaar met zijn werk en taakjes en ging zich dan vervelen. Wij vroegen steeds om hem meer verdieping te geven in de lesstof maar dat werd geweigerd. Te veel werk, te moeilijk, te grote klas, enz. Maar op de vrijeschool gaat het er heel anders aan toe. Het beweeglijke mannetje mag hier een visje in het water zijn. Soms heel storend voor de docenten, maar ze leren er mee om te gaan. Steken er veel tijd en energie in. Leren zichzelf de vraag stellen waarom Cas beweeglijk is. Leren dat het niet altijd negatief is om beweeglijk te zijn!
Nou……..voor ons ging er een wereld open!! Wisten niet wat we hoorden. Cas mocht Cas zijn en hij mocht Cas blijven. Dit gaf ons zo’n fijn gevoel.
Voor de tweede kindbespreking kregen de docenten en wij als ouders een opdracht mee om gedurende de week al eens over na te denken. Probeer een spontaan beeld te geven over Cas. Iets wat meteen in je opkomt. Een aantal voorbeelden van deze opdrachten waren: Waar doet Cas je aan denken? Welke kleuren zie je rondom Cas? In welk landschap zou je Cas kunnen plaatsen? In welk muziekstuk of kunstwerk zou je Cas kunnen plaatsen?
Hier kwamen erg verrassende maar ook zeer herkenbare antwoorden uit, zoals: Cas is als een cola-flesje met een pepermuntje erin. Cas is als een caleidoscoop, kleurrijk en veranderlijk. Cas is als een koning, maar heeft nog een hele weg te gaan waar wij hem in moeten en kunnen begeleiden.
Het is mooi om te zien en horen hoe men hier over nadenkt en hoe men er mee omgaat. Voor de docenten is ook alles nieuw, net als voor ons als ouders. In het begin waren wij heel sceptisch en ook wel een beetje huiverig over het vrijeschoolonderwijs. Maar we waren wel enorm trots op Cas omdat hij stellig de keuze maakte voor deze school. En hij moet het uiteindelijk doen! Ervoor gaan! En dat doet hij ook!
Na deze kindbesprekingen zijn wij helemaal overtuigd dat Cas op zijn plaats is op deze school. Wij weten zeker dat hij bereid is om samen met Marcel en alle docenten de uitdaging aan te gaan om er iets moois van te maken! In deze korte periode is hij als mens enorm gegroeid! Wij zijn enorm blij dat we deze kindbesprekingen mochten meemaken. Petje af voor alle docenten die toch maar die enorme uitdaging aangaan om voor het vrijeschoolonderwijs te kiezen.
Een aantal weken geleden werd ik gebeld door Marcel. Of hij een kopje koffie mocht komen drinken! In eerste instantie schrok ik, dacht dat er iets niet goed ging. Zo was mijn ervaring op de (reguliere) basisschool. Maar het tegendeel was waar! Een hele opluchting!
Een aantal dagen later was het dan zover. Marcel kwam bij ons thuis en stelde de vraag of hij Cas als voorbeeld mocht gebruiken voor de eerste kindbesprekingen van de Vrije School. Voorafgaand aan de kindbesprekingen werd Cas onderzocht door dr. Anne Balliel, een zeer kundige en lieve antroposofisch arts in Maastricht. Zij zou ook bij de kindbesprekingen aanwezig zijn. Voor de docenten van de Vrijeschool was dit ook hun eerste kindbespreking. Er werd hen van te voren gevraagd om goed naar Cas te kijken.
Toen wij voor de eerste bespreking van Cas binnenkwamen werden we aan elke docent voorgesteld. De sfeer hebben wij als zeer warm en prettig ervaren. Het was voor ons als ouders erg spannend maar volgens mij ook voor de docenten. Marcel begon met een mooie en treffende spreuk.
Toen werden er vragen gesteld aan de leerkrachten over het uiterlijk van Cas. Sommige docenten gaven goede antwoorden, sommige docenten wisten het niet. Een voorbeeld van een vraag was of Cas een beugel droeg. Dat wist niet iedereen. Heeft Cas een bril, hoe is zijn tred, zijn lichaamsbouw, hoe draagt hij zijn haar. Wij keken er erg van op dat verschillende docenten niet goed naar de leerlingen kijken. Maar dit moeten zij zich wel eigen gaan maken. En dat gaat vast en zeker lukken.
De volgende vragen gingen over het karakter van Cas. De docenten moesten daar op antwoorden zonder een oordeel te geven. En dat is erg moeilijk. Over het algemeen wordt er snel geoordeeld. Maar toch kwamen hier voor ons erg verrassende antwoorden uit. Veel was herkenbaar maar er waren ook antwoorden bij dat ik me afvroeg of het over “onze” Cas ging. Op de (reguliere) basisschool kreeg Cas vaak een “oordeel.” Hij was snel klaar met zijn werk en taakjes en ging zich dan vervelen. Wij vroegen steeds om hem meer verdieping te geven in de lesstof maar dat werd geweigerd. Te veel werk, te moeilijk, te grote klas, enz. Maar op de vrijeschool gaat het er heel anders aan toe. Het beweeglijke mannetje mag hier een visje in het water zijn. Soms heel storend voor de docenten, maar ze leren er mee om te gaan. Steken er veel tijd en energie in. Leren zichzelf de vraag stellen waarom Cas beweeglijk is. Leren dat het niet altijd negatief is om beweeglijk te zijn!
Nou……..voor ons ging er een wereld open!! Wisten niet wat we hoorden. Cas mocht Cas zijn en hij mocht Cas blijven. Dit gaf ons zo’n fijn gevoel.
Voor de tweede kindbespreking kregen de docenten en wij als ouders een opdracht mee om gedurende de week al eens over na te denken. Probeer een spontaan beeld te geven over Cas. Iets wat meteen in je opkomt. Een aantal voorbeelden van deze opdrachten waren: Waar doet Cas je aan denken? Welke kleuren zie je rondom Cas? In welk landschap zou je Cas kunnen plaatsen? In welk muziekstuk of kunstwerk zou je Cas kunnen plaatsen?
Hier kwamen erg verrassende maar ook zeer herkenbare antwoorden uit, zoals: Cas is als een cola-flesje met een pepermuntje erin. Cas is als een caleidoscoop, kleurrijk en veranderlijk. Cas is als een koning, maar heeft nog een hele weg te gaan waar wij hem in moeten en kunnen begeleiden.
Het is mooi om te zien en horen hoe men hier over nadenkt en hoe men er mee omgaat. Voor de docenten is ook alles nieuw, net als voor ons als ouders. In het begin waren wij heel sceptisch en ook wel een beetje huiverig over het vrijeschoolonderwijs. Maar we waren wel enorm trots op Cas omdat hij stellig de keuze maakte voor deze school. En hij moet het uiteindelijk doen! Ervoor gaan! En dat doet hij ook!
Na deze kindbesprekingen zijn wij helemaal overtuigd dat Cas op zijn plaats is op deze school. Wij weten zeker dat hij bereid is om samen met Marcel en alle docenten de uitdaging aan te gaan om er iets moois van te maken! In deze korte periode is hij als mens enorm gegroeid! Wij zijn enorm blij dat we deze kindbesprekingen mochten meemaken. Petje af voor alle docenten die toch maar die enorme uitdaging aangaan om voor het vrijeschoolonderwijs te kiezen.
