verbindt wie mee wil blijven bewegen


Verstrooiing

Een van onze vaste columnisten, Martine Hoogerwerf, pakt een aspect op uit het boek van Edmond Schoorel ‘Kind, Beeld en Scherm’.

Ik heb de laatste tijd last gehad van een writers block. Ineens werd mijn blog heel veel gedeeld en bekeken en voelde het schrijven ineens toch anders. Ook wel heel leuk om ouders op het schoolplein te ontmoeten die mij kennen van mijn blog. Ik vind het heel leuk om gesprekjes te hebben met anderen en het leverde een boel inspirerende gesprekken op! Zo is zo’n Blog een spannend medium en vind ik het heel bijzonder om bij de generatie te horen die de mogelijkheden mag ontdekken.

Ik had het boek van Egmond Schoorel :”Kind, Beeld en Scherm” snel gelezen zodat ik daar wat over kon schrijven, alleen heeft dat boek wat inwerk tijd nodig. Ik vind het bijzonder om te lezen hoe ik in mijn blog veel praktijk voorbeelden heb genoemd die aansluiten bij wat er in het boek beschreven wordt. Ook staat de visie van Schoorel mij aan. Hij beschrijft hoe bijzonder het is om in deze tijd te mogen leven en dat het belangrijk is je nieuwsgierig op te stellen tov nieuwe ontwikkelingen. De beeldschermen gaan niet meer weg, beter dat we het ons eigen maken en ermee leren omgaan.

Wat me vooral is bij gebleven was een stuk waar hij het heeft over krachten en verstrooiing. Ik zal hier later nog op in gaan en ook iets vertellen over praktische tips die hij geeft. Maar dat een aantal onderdelen van de opvoeding door de media verstrooid worden vind ik interessant. Neem bijvoorbeeld de sexuele voorlichting.

Sexuele voorlichting

Naast wat je als opvoeders mee kan geven is er een heel nieuwe bron van verhalen, filmpjes, weetjes, chat gesprekken ed bij gekomen. Hier verstrooit een stuk van de opvoeding als het ware en het is denk ik goed je daarvan bewust te zijn. Toen ik laatst bij een lezing van Jeanne Meijs was over “liefde en sexualiteit” vertelde zij dat de seksuele opvoeding eigenlijk in essentie over iets heel anders gaat dan over de feitelijke dingen als hoe je een condoom om doet of wat een pessarium is. Het gaat over het spel van de liefde, over het goede en het kwade, over trouw zijn, .. Ze gaf als leestip “De tuinen van Dorr” van Paul Biegel. Ook vertelde ze dat in het vrije schoolonderwijs het verhaal van de Edda (klas 4) wordt verteld om met de kinderen vast te oefenen. Loki de grappenmaker van de goden (zijn grappen balanceren vaak op het randje) , Odin de oppergod die met allerlei vrouwen gaat, Freya de godin van de liefde, Thor de God die het kwaad wil verslaan. Mijn oudste zoon is nu bezig met de Edda en hij vind het reuze interessant! Ik herinner me dat ook van mijzelf en vooral eigenlijk van mijn oudere zus die thuis altijd vertelde over dit verhaal.

Ik vraag me af of er over dit onderdeel, naast alle praktische dingen die je moet weten over sexualiteit, een verstrooiing plaats vindt. In films gebeurt het natuurlijk. Ook in boeken…

Filmpjes

Nog een harde vorm van verstrooiing en krachten maakte ik laatst mee.
Er was een vechtpartijtje op school. Twee eerste jaars werden opgejut door oudere jaars en ze vlogen elkaar aan. Dit werd direct gefilmd en binnen enkele seconden was dat filmpje overal. De jongens konden elkaar al snel de hand schudden en het goed maken. Ook een van de filmers moest mee komen. Het filmpje kun je niet zo makkelijk verwijderen als dat de handen van de jongens geschud werden. Ineens is iets dat uit de hand gelopen is en snel weer in de kiem gesmoord, iets geworden dat voor altijd online staat. Dat is heftig. Eerder nog zijn dit krachten waar je machteloos tegen over staat. Het lukt meestal wel iedereen die er op het schoolplein bij betrokken was aan te spreken en de opdracht te geven de situatie kleiner te maken. Alle filmpjes worden dan van de telefoons gewist. Maar dat het doorgestuurd is naar anderen buiten school is denk ik wel de realiteit. Je weet dan niet meer wanneer het weer kan opduiken en waar het gebleven is. Dat is naar.

Ik vind, ook in gesprekken met mijn eigen kinderen hierover, de opdracht iets “Kleiner te maken” in plaats van “groter te maken” heel prettig en helder werken. De kinderen hebben allemaal wel een idee wat ze dan kunnen doen.

Geschreven door Martine Hogerwerf

Ik ben Martine Hogerwerf, moeder van drie zonen (10, 9 en 3 jaar) die op de Vrije School Amersfoort zitten, wiskunde lerares op een middelbare school en oud leerling van de Stichtse Vrije school Zeist. Mijn oudste zoon is 9 jaar en heeft net zijn eigen i-pod touch gekregen. Ik ben zoekende naar een vorm van opvoeden bij het media gebruik van mijn kinderen. Ik merk dat het als ouder nog niet zo eenvoudig is om een manier te vinden die zowel past bij de hedendaagse cultuur als bij de visie van het vrije school onderwijs. Maar ook als mentor van mijn kinderen op de middelbare school loop ik regelmatig tegen dingen aan waar ik niet zo een twee drie een oplossing voor heb. Ik heb besloten al mijn bevindingen te delen via mijn blog en hoop zo samen met andere ouders en onderwijzers een manier te vinden om onze kinderen media wijs te maken. Ik sta in contact met media experts en ga naar lezingen over dit onderwerp of volg scholingen via mijn werk.
Ik hou jullie graag op de hoogte van mijn reis in de digitale wereld als opvoeder.