Simone de Knecht – een oudleerling uit Rotterdam met internationale erkenning

“Van mijn zesde tot mijn dertiende jaar zat ik op de lagere vrijeschool aan de Vredehofweg in Kralingen ( Rotterdam). Mijn lerares was juffrouw E. Beukers. Een lieve juf. Een fantastische tijd. Ik voelde mij thuis op de vrijeschool.Als je bij het binnen komen de mooie trap op kwam, keek Maria en het kindeke Jezus op je neer. De prachtige verhalen, de kunstzinnige vorming, de eurythmielessen, de muziek zijn mij altijd bij gebleven. Ik herinner mij nog goed de handwerklessen; we borduurden pantoffels met de kleuren van de regenboog. De jaarfeesten waren een bijzondere beleving.

Het kunstzinnig bezig zijn, het scheppen ervan, de liefde voor de natuur horen bij mij.

In mijn poëziealbum schreef juffie Beukers:

Al wat lichtend leeft in Engelenland,
dat houd je in je hart bewaard,
tot eens gesterkt je mensenhand
het brengen kan op aard.

Vanaf 1993 ben ik eerst gaan tekenen en later ook gaan schilderen. Vóór die tijd nam het leven mij volledig in beslag, als echtgenote en moeder van drie kinderen, maar niet zonder creativiteit, zoals spinnen, breien, poppen en kleding maken. Ook speelde ik piano.”

De kunstenaar

De eerste tekeningen van Simone de Knecht (1952), zijn van de periode 1992 – 1998. Het zijn weerspiegelingen met vetkrijt en inkt uit een fantasierijke droomwereld.

Eind 1998 doet zij mee aan de wedstrijd ‘100 Jaar Hoogbouw Rotterdam’ en wint een tweede prijs. De jury beoordeelt het werk als:

‘Een bijzondere verbeelding van de werkelijkheid, eigenzinnig en bizar, in een plat perspectief.’

Het is haar eerste werk met de architectuur als thema. Vanaf die tijd krijgt haar werk een constructivistisch karakter; het papier wordt opgedeeld in vakken, die weer opgedeeld zijn in kleine vakjes. De zwarte lijnen in het werk zijn de ondersteuning. Enerzijds als begrenzing, anderzijds als onbegrensde mogelijkheid voor de invulling met kleur, structuur en reliëf. Laag over laag.

Met De Knechts deelname aan de Biënnale in Florence 2007 krijgt het werk ook belangstelling in het buitenland. Zo volgen exposities o.a. in New York, Las Vegas, Miami, Berlijn, Bologna, Barcelona en in Jerusalem.

Zelf zegt Simone over haar werk:

Je bekijkt het werk zoals je een boek leest, met de neus erboven op, om ook de allerkleinste details te ontdekken.

Simone werkt ook in opdracht. Zo maakt zij plattegronden van een stad met de door de opdrachtgever gekozen architectuur. Het wordt dan een levensverhaal.

Haar laatste werk ‘De Tuin van Gaudi’, is een overgang naar nieuw werk. Vrijer van vorm en voor het eerst niet meer begrensd. De lijntekening is het uitgangspunt, meer niet. Het is een ontdekking van nieuwe mogelijkheden in het schilderen.

Voor meer informatie: Meer informatie